Τετάρτη 18 Ιουνίου 2008

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑΜΕ!!!

Μετακομίσαμε σε περισσότερα τετραγωνικά, στα μαγευτικά Β.Π., πλάι στο κύμα και, φυσικά, με πισίνα!
Στην Ελλάδα όποιος "ξύπνιος" ασχοληθεί είτε με Πολιτική, είτε με Πολιτισμό καταλήγει κατά 99,9% στο να αποκτήσει "κινητά κι ακίνητα και βίλες κι αυτοκίνητα" και κατά 0,1% στη φυλακή. [Το τελευταίο θεωρητικώς, επειδή δεν το έχουμε δει ακόμα].
Πόσο μάλλον εμείς που ασχοληθήκαμε και με Πολιτική και με Πολιτισμό και με τον μεταξύ τους secret combination! Ούτε μήνα δεν κλείσαμε στο δυαράκι!!!
Αναζητείστε μας λοιπόν στη διεύθυνση http://www.politismospolitis.org/
κατά προτίμηση μέσω INTERNET EXPLORER
Μετά τα οργιώδη γεγονότα στις κορυφές του Υπουργείου Πολιτισμού κατά το τελευταίο εξάμηνο, η κατάληξη .org δεν νομίζουμε πως απαιτεί ερμηνεία από το μαντείο των Δελφών. Απλώς δηλοί πολιτισμική αυθεντικότητα!
Ελάτε και θα σας φιλοξενήσουμε στο φουστανεΕΛΛΑδικο πάντα, πλην όμως trendy, in, main stream, αλλά και kinky σαλονάκι μας!
Tα απεριτίφ, σούσι, αστακομακαρονάδες, χωνευτικά καιπιρίνια και λοιπά συνυφασμένα με το αίμα του βλαχοτσολιά εδέσματα και τερψιλαρύγγια είναι εντελώς δωρεάν!
Χρειάζεται και κανένα ξεπλυματάκι, που και που, βλέπετε...

Κυριακή 15 Ιουνίου 2008

Aνθελληνικές ακαλαισθησίες

Οι γραφικοί ακαλαίσθητοι ατάλαντοι εμφανίστηκαν εκ νέου, παραποιώντας το εθνικό σύμβολο στην έκθεση Art Athina 2008.
Οι εισαγγελικές αρχές της χώρας ας πράξουν το καθήκον τους και ας προστατεύσουν το σύμβολο του ελληνικού κράτους και έθνους.
Αλήθεια, οι επίδοξοι "καλλιτέχνες" γιατί δεν επιλέγουν ποτέ την σημαία κάποιου άλλου έθνους, λ.χ. του τουρκικού, του αμερικανικού ή του ισραηλινού;
Διότι τότε οι επαγγελματίες αντιεθνικιστές και αντιπατριώτες θα κάνουν λόγο για "προσβολή" και "μισαλλοδοξία" και διότι όσο περισσότερο εκτός της ελληνικής κοινότητας δηλώνεις ότι είσαι και όσο περισσότερο ενάντια στον ελληνικό λαό και την ιστορία του δρας, τόσο πιο "προοδευτικός" είσαι.

Η Ελλάδα είναι πλέον μία χώρα, η οποία τελεί δέσμια μίας αντεθνικής ιδεολογικής σχιζοφρένειας, θύμα ενός μαζοχιστικού αυτοακρωτηριασμού.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΤΟΥΛΑΣ
Ιστορικός (BΑ, M.Phil.)

Σάββατο 14 Ιουνίου 2008

Πρότυπα;;;

Δολοφονήθηκε ένας ηθοποιός. Γνωστός, στον περισσότερο κόσμο από τηλεοπτικά σίριαλς. Να τιμήσουμε την μνήμη του, όπως πρέπει για κάθε τεθνεώτα ανεξαρτήτως του τρόπου που φεύγει από τον κατά τις Γραφές, μάταιο τούτο κόσμο.
Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πρωτοστατούντων των τηλεοπτικών, αποκάλυψαν πολλές πτυχές από την άτυχη όσο και σκοτεινή ζωή του εν λόγω ηθοποιού. Πτυχές που σχετίζονται με τη χρήση σκληρών ναρκωτικών –για τα οποία άλλωστε είχε συλληφθεί, χωρίς να έχει την τύχη –για την ακρίβεια, την ατυχία- άλλων φουκαράδων που θα τους έστελναν κατ’ ευθείαν «στην ψειρού», επειδή ούτε γνωστό θα ήταν το επίθετό τους ούτε οι ίδιοι θα ήσαν TV περσόνες (τρομάρα μας)…Αποκάλυψαν πτυχές μιας σκοτεινής ζωής, με ψωνίσματα ερωτικών συντρόφων και άλλα τέτοια με τα οποία χαίρεται η κοινή γνώμη, απολαμβάνοντας το θέαμα της κλειδαρότρυπας που αφειδώς της προσφέρεται.
Η επωδός όλων αυτών: Ήταν ένα πολύ καλό παιδί. Ναι. Μπορεί να είχε καλή ψυχή ο δολοφονημένος, να ήταν ευγενικός και να μη πείραζε κανένα, όπως ανέφερε καθένας που έβγαινε στο γυαλί για λίγα δευτερόλεπτα δημοσιότητας. Όμως ο συνδυασμός των εκτιμήσεων ότι ο ηθοποιός ήταν ένα πολύ καλό παιδί και οι αποκαλύψεις για το βύθισμα του στα ναρκωτικά και τα ψωνίσματα ανδρικών συντρόφων, τείνουν να αναδείξουν ένα…πρότυπο προς μίμηση, λόγω ακριβώς της ηρωποίησης μιας διασημότητας από τα ΜΜΕ. Και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο…Γι’ αυτούς τουλάχιστον που δεν σκέπτονται
ΙΠΠΟΚΑΜΠΟΣ

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2008

Διαγραφή "με ολίγη"


Κατά το «ο νεκρός δεδικαίωται» θα μπορούσαμε να πούμε ότι και «ο πολιτικά νεκρός δεδικαίωται». Υπ’ αυτήν την έννοια πολύ πικρία θα μπορούσε να μας πλημμυρίσει από τον άκαρδη απόφαση του κ. Γ. Παπανδρέου να θέσει εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ τον κ. Σημίτη.
Αυτή η καινοφανής τακτική, δεδομένου ότι δεν ακολουθήθηκε η πλήρης διαδικασία που προβλέπεται από τον Κανονισμό της Βουλής, σημαίνει ότι ο πρώην πρωθυπουργός «διαγράφηκε και δεν διαγράφηκε» που εννοιολογικώς παραπέμπει στην εξ ίσου καινοφανή διαπίστωση του «ολίγον έγκυος»…
Πέραν όμως της πικρίας που μπορεί να νιώθει καθένας –κατά το μυαλό που κουβαλάει- για τα συμβαίνοντα σε βάρος του επί δύο θητείες πρωθυπουργού, ας αναμνησθώμεν ότι η εκσυγχρονιστική περίοδος του κ. Σημίτη (το «περίοδος» ας μη δημιουργήσει κακεντρεχείς συνειρμούς) ανέδειξε ένα είδος εξουσίας που, αν δεν προώθησε, τουλάχιστον ανέχτηκε την αδιαφάνεια, ευνόησε τη διαπλοκή και καλλιέργησε με τη στάση της συνθήκες για να ευδοκιμήσει η διαφθορά και η σήψη στο δημόσιο βίο και στην κρατική μηχανή.
Ο σπόρος που έσπειραν τότε, βλάστησε τα χρόνια που ακολούθησαν και, τον καρπό του τον «συλλέγουν», όλοι αυτοί οι δόλιοι πολίτες που, για να εξυπηρετηθούν από ορισμένες κρατικές Υπηρεσίες, χρειάζεται να καταθέσουν πρώτα τον οβολό τους….
Η ΣΑΡΑ ΚΑΙ Η ΜΑΡΑ

Βιβλία στα super market


Πήγα σήμερα super market, για τα απολύτως απαραίτητα, μην θαρρείτε πως κάνω υπερβολές!
Κόλλησα για ώρα, στο ράφι με τα ζυμαρικά, προσπαθώντας να διαλέξω κριθαράκι και παραζαλισμένη από τις ετικέτες, καθώς έστριψα το καροτσάκι μου προς τα προσωπικά είδη υγιεινής, σκόνταψα πάνω σε ένα -κακόγουστο- σταντ με βιβλία. Έσκυψα να τα μαζέψω -συνοδεία σχετικού σιχτιριάσματος- και διαπίστωσα ότι μεταξύ άλλων, υπήρχαν βιβλία της Σώτης Τριανταφύλλου και του Αλέξη Σταμάτη και γενικά ευπώλητων τίτλων.
Ωραία, θα μου πείτε, και γιατί μας το λες; Μα γιατί θέλω να γκρινιάξω (να κάμω φαωμάρα κοινώς) και βρήκα βήμα!

Γιατί δεν μου αρέσει να βλέπω βιβλία να πουλιούνται με την ίδια τεχνική μάρκετινγκ που πουλιέται και το ρεξόνα για τις μασχάλες ή το κριθαροκούλουρο από την Κρήτη. Και μη μου πείτε, σας παρακαλώ, πως τροφές είναι όλα! Ούτε πως το θέμα είναι να αγοράζει ο κόσμος βιβλία! Δεν το δέχομαι!
Η κάθε Χ κυρία και ο κάθε Ψ κύριος, που θέλουν να αγοράσουν βιβλίο, θα πάνε στο βιβλιοπωλείο να το πάρουν ή θα το παραγγείλουν από το διαδίκτυο, πλέον. Δεν θα το ψωνίσουν από το super market όπως ψωνίζουν μαϊντανό και σκοροκτόνο. Άσε που υπάρχει κι ο κίνδυνος, να πάρει μυρωδιά το βιβλίο κι όπως το διαβάζει κανείς, να του μυρίζει νωπό κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής...
Και αν κρίνω από τα βιβλία που είδα εγώ στο συγκεκριμένο μαγαζί, δεν πιστεύω να έχουν και μεγάλη "κίνηση" αφού στο σύνολό τους, ήταν τίτλοι που έχουν εκδοθεί πριν ένα χρόνο (π.χ. τα Κινέζικα Κουτιά, της Σώτης Τριανταφύλλου).
Και άντε πες ότι στην γενικότερη καταναλωτική μανία της, η μέση Ελληνίδα νοικοκυρά -σαν κι εμένα δηλαδή- αγοράζει ένα βιβλίο, για να το διαβάσει στη παραλία, από αυτήν περιμένει ο κάθε εκδοτικός να βγάλει κέρδος;;; Δεν ξέρω! Αναρωτιέμαι!
Και πόσα βιβλία θα αγοράσει η συγκεκριμένη από το συγκεκριμένο super market; Ένα το χρόνο; Δύο; Τρία;
Ο κόσμος δυσκολεύεται να πάρει τα απαραίτητα και το super market του έχει γίνει εφιάλτης. Όλο και περισσότεροι περνάνε ώρες, μελετώντας τις τιμές από μάρκα σε μάρκα και από μαγαζί σε μαγαζί, για να βρούνε αυτό με τη πιο συμφέρουσα τιμή. Ο μέσος Έλληνας, μπαίνει να ψωνίσει με φόβο και άγχος. Πως θα ψωνίσει βιβλίο; Πολλοί είναι αυτοί που ψάχνουν στα σκουπίδια κάθε βράδυ, έξω από τα μαγαζιά τροφίμων, για μια ντομάτα -ελαφρώς χαλασμένη- ή μισό ματσάκι σέλινο, αυτούς πως θα τους "πιάσουν" τα τζιμάνια του marketing; Θα βάλουνε κανέναν αυτόματο πωλητή δίπλα στους κάδους απορριμάτων; Να πουλάει το βιβλίο σε τεύχη των 10 σελίδων, ίσως; Μόνο με 1 ευρώ! Στα δέκα τεύχη, το δέσιμο δώρο από τον εκδοτικό! Όπως γινόταν κάποτε με τεύχη που είχαν ένθετα οι εφημερίδες.
Όμως να μην τα πολυγράφω... Το κάθε προϊόν, είτε πνευματικό είτε υλικό είτε, είτε, θα πρέπει να έχει και τη θέση που του αρμόζει, πιστεύω. Για φανταστείτε μέσα στα βιβλιοπωλεία, να βρεθεί κι ένας πάγκος μαναβικής ή -ακόμα καλύτερα- ένα ράφι με χαρτιά υγείας.
Με την ίδια λογική, χαρτί και το βιβλίο, χαρτί και το κωλόχαρτο...
DANA SEMITECOLO

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008

O κ. Μιχαηλίδης στο Τρίτο Πρόγραμμα



Εδώ και λίγο καιρό στο Τρίτο Πρόγραμμα από τις 8 έως τις 10 το πρωί ακούγεται ο καλός συνάδελφος κ. Χρ. Μιχαηλίδης. Ο άνθρωπος φαίνεται πως είχε τον πόθο να προσφέρει την κουλτούρα του στο απαιτητικό, είναι η αλήθεια, κοινό του Τρίτου και ο αρμόδιος Υπουργός και οι υπεύθυνοι της ΕΡΤ έστερξαν στο μεράκι του και ικανοποίησαν την επιθυμία του. Πρέπει να σημειώσω ότι, από όσα ο ίδιος ο κ. Μιχαηλίδης παραδέχεται, οι ακροατές του, σε κάποιο τουλάχιστον βαθμό, δεν έχουν πεισθεί ότι έλειπε από το Τρίτο. Ο συνάδελφος ξέρει από μουσική, αλλά σε ερασιτεχνικό επίπεδο, ξέρει γλώσσες, Αλεξανδρινός γαρ, αλλά «ελληνικά», ξέρει από σχολιασμό, αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει από τη λογική του, της «Ελευθεροτυπίας», που όμως είναι απολύτως ξένη προς το Τρίτο. Και τι ήθελε την Πέμπτη, 12 Ιουνίου, να ξεκινήσει την εκπομπή του με το ότι σταμάτησε σε φανάρι για να παρατηρήσει νεαρά ύπαρξη που οδηγούσε το αυτοκίνητο της και πέταξε το τσιγάρο της στο δρόμο και της οποίας η αντίδραση ήταν να του πει κάποια «γαλλικά», όπως ο ίδιος σχολίασε…Σε εμάς τους παλαιότερους συνειρμικά μας έφερε στη μνήμη τις εφιαλτικές ημέρες του Παττακού, που και εκείνος είχε περιγράψει στα ΜΜΕ, πως ανεβαίνοντας τη Σταδίου είδε πολίτη που οδηγούσε το αυτοκίνητο του να πετάει το τσιγάρο του στο δρόμο και σταμάτησε και τον υποχρέωσε να μαζέψει τη «γόπα».

Και επειδή κάνει την κριτική του σε πολλά κακώς κείμενα, στα περισσότερα των οποίων έχει δίκιο, πρέπει να καταλάβει ότι στην ελεύθερη, κατά το δυνατόν, κοινωνία που ζούμε πρέπει εμείς πρώτοι, που θέλουμε να κατευθύνουμε την κοινή γνώμη, να είμαστε άψογοι στον τρόπο της ζωής μας και να μην προκαλούμε αποδεικνυόμενοι «αδόκιμοι» σε αυτά που «διδάσκουμε». Και εν προκειμένω ας μην επιμένει ο κ. Μιχαηλίδης να έχει εκπομπή στο Τρίτο, όσο και αν έχει τη φιλία και την υποστήριξη ισχυρών κυβερνητικών παραγόντων. Αν επιθυμεί να αποκτήσει και άλλη εργασία, πέραν της εφημερίδας στην οποία εργάζεται, θα μπορούσε να κάνει την ίδια εκπομπή λόγου χάριν στο Πρώτο Πρόγραμμα, αφού είναι η αλήθεια ότι κανένα ιδιωτικό ραδιόφωνο θα την δεχόταν. Θα ήταν άριστη. Και είναι ευφυής για να καταλάβει ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να γίνει κανείς Μάνος Χατζιδάκις… Και κάτι ακόμη, τελευταίο. Το Τρίτο το ακούει κανείς το πρωί για να μην υποστεί από τα τηλεοπτικά κανάλια τις υπερβολικές δόσεις ειδησεογραφικών ανακριβειών, κακόγουστων θεμάτων, και των συζητήσεων, που προσβάλλουν τη νοημοσύνη του, καθώς και την απέραντη και χαμηλότατου επιπέδου λογοδιάρροια των ραδιοφωνικών σταθμών. Και θέλοντας να ξεκινήσει την ημέρα του ήρεμα δεν θέλει στο Τρίτο να ενοχλείται από λάθη, από σαρδάμ, και από άγνοια θεμάτων. Και ας σκεφθεί ο κ. Μιχαηλίδης ότι ο ακροατής του είναι αιχμαλωτισμένος, γιατί δεν έχει εναλλακτική λύση, παρά μόνο να κλείσει το ραδιόφωνο και να προσφύγει σε CD, ή, αν είναι παλαιότερος, σε δίσκο από βυνίλιο ή σε κασέτα.-
Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος, Δημοσιογράφος

φουστανΕΛΛΑΣ [Δ.Β]: Δεν ήξερα ότι ο Χρήστος Μιχαηλίδης ξεκίνησε πάλι καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή. Από αύριο θα τον ακούω κάθε πρωί. Ούτε κατάλαβα από το παραπάνω κριτικό σχόλιο γιατί να μην τον παρακολουθεί κανείς. Όπως και να έχει το πράγμα δεν είναι και λίγο να ακούς έναν από τους ελάχιστους καλλιεργημένους και με ήθος δημοσιογράφους που έχουν απομείνει στην πιάτσα, να σχολιάζει την επικαιρότητα με το γνωστό του χιούμορ και τον καίριο τρόπο του. Εμένα μου φτάνει. Ακόμη και αν θυμίζει σε πολλούς τον Πατακό, που αν έκανε ένα καλό ήταν που κυνήγησε αυτούς με τις γόπες. 'Ασε. που παρότι δεν είμαι Αλεξανδρινός, ούτε κι ο Μιχαηλίδης είναι άλλωστε, η περί γλώσσας αίσθησή μου μαλλον μού φαίνεται συγγενέστερη σε εκείνη του Μιχαηλίδη, παρά του πιο πάνω σχολίου.

Ο δημοσιογράφος κ. ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ, μόλις έλαβε γνώση του παραπάνω σχολίου του κ. Γ.Ν.ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ απάντησε ως εξής:
"Το σχόλιο του "συναδέλφου" μου είναι αισχρό!
Η ... κριτική του (που θα ηταν για μένα καλοδεχούμενη εάν δεν ηταν πέρα για πέρα κακεντρεχης), δηλητηριάζεται από το γεγονός ότι, πιστός και αυτός στην "αιώνια ελληνική μιζέρια και καχυποψία", θεωρεί δεδομένο ότι η πρόσληψή μου στο Τρίτο οφείλεται στη "φιλία και υποστήριξη" που τάχα έχω "με ισχυρούς κυβερνητικούς παράγοντες".
Δεν ξέρω κανέναν, κύριε συκοφάντη!
Δεν μίλησσα ποτέ με κανέναν, κυβερνητικό ή μή.
Δεν έχω φάει ποτέ με κανέναν πολιτικό.
Δεν εχω σηκώσει ποτέ το τηλέφωνο να ζητήσω χάρη.
Ειναι ΑΡΧΗ μου όλα αυτά, εάν η λέξη ΑΡΧΗ λέει κάτι γιά σας, κύριε!
Η πρόσληψή μου έγινε κατόπιν προτασης που μου έκανε ο διευθυντής του Τρίτου, κ. Δημητρης Παπαδημητρίου, με τον οποίο μέχρι τότε είχαμε βρεθεί μόνο δύο φορές, και τις δύο σε εργασιακό χωρο, όχι κοινωνικώς.
Μπορείτε να έχετε όποια αποψη θέλετε για την εκπομπή. Μπορείτε να μου επισημάνετε λάθη μου, αν θέλετε. Που ασφαλώς και κάνω. Μπορείτε να διαφωνήσετε με σχόλιά μου - αν και ο παραλληλισμός με τον Παττακό, επίσης δείχνει και αυτός την έλλειψη αγωγής εκ μέρους σας. Ομως, επειδή για μένα, ακριβώς, δέν έχετε αγωγή κύριε, με σας διάλογο δεν μπορώ να συνεχίσω.
Εκτός και εάν ανακαλέσετε ή αποδείξετε τα όσα περί γνωριμιών μου με ισχυρά κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζετε.

Χρηστος Μιχαηλίδης"
12 Ιούνιος 2008 10:43 μμ

Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008

Εξωκοινοβουλευτικοί-αντιεξουσιαστές

Γυαλιά καρφιά τα έκαναν πάλι στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.
Αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι, προ μερικών εβδομάδων, όταν πρωτάρχισαν τα χλαπατζίμπαλα στον πανεπιστημιακό χώρο, οι εκπρόσωποι της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου, δεν τα είχαν βάλει μόνο με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αλλά και εναντίον του κράτους και της «κακούργας κοινωνίας» μπορούμε να καταλήξουμε σ’ ένα ασφαλές συμπέρασμα:
Ότι σε ορισμένα κρανία περισσεύει η ιδεολογική τρικυμία . Διότι, αφού δεν τους αρέσει το είδος του κράτους που ζουν, θα ώφειλαν να προσδιορίσουν το είδος της συντεταγμένης κοινωνίας και Πολιτείας που θέλουν. Σε τελευταία ανάλυση, αν μας έλεγαν ποιο είναι το ιδανικό πολίτευμα και κράτος που ευαγγελίζονται, ενδεχομένως να έπειθαν αρκετούς από μας και, έτσι οι οπαδοί τους να ήσαν περισσότεροι!
Για τους αντιεξουσιαστές το κράτος προφανώς εξαντλείται σε μία κυβέρνηση, στα κακά κόμματα και στην Αστυνομία. Αυτός βεβαίως είναι ένας αυθαίρετος αποκλεισμός ενός ολόκληρου λαού που συνθέτει το κράτος, στο μέτρο που, το τμήμα αυτό του λαού –και στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλο- συμμετέχει στη λειτουργία των κρατικών μηχανισμών. Κράτος, με άλλα λόγια αποτελούν και οι επίορκοι λ.χ. δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίο «λαδώνονται» για να κάνουν απλώς το χρέος τους προς τους πολίτες, αλλά και όλοι αυτοί που με το δικό τους τρόπο συμβάλουν στη διεύρυνση της διαφθοράς στην κρατική μηχανή! Περί αυτού του κρατικού φασισμού κανείς εκ των ακροαριστερών αμπελοφιλοσόφων δεν μίλησε ποτέ δημοσίως, ώστε η εξυγιαντική τους ρομφαία να μην είναι επιλεκτική και να αγγίζει μόνον ό,τι τους συμφέρει. ‘Ή μήπως δεν είναι έτσι;
H ΣΑΡΑ ΚΑΙ Η ΜΑΡΑ

Scoppia, Σκόπια... (με τη Ραφαέλλα Καρά)



Υπήρχε ένα παλαιό ιταλικό τραγούδι της δεκαετίας του ’80 με πολύ σουξέ, που τραγουδούσε η πασίγνωστη Ραφαέλλα Καρά. Λεγόταν scoppia scoppia, προφερόταν όπως το γνωστό γειτονικό μας κράτος και η λέξη σήμαινε (στην προστακτική) «θύμωσε». Για την ακρίβεια μας παρότρυνε «να εκραγούμε».
Δεν ξέρω αν, με βάση την ιταλική απόδοση του ονόματος της γειτονικής μας χώρας, θα ακολουθήσει καμιά έκρηξη με το ζήτημα της ονομασίας… Προσωπικώς πιστεύω ότι ούτε έκρηξη πρόκειται να σημειωθεί, αλλά ούτε και αξίζει να γίνει.
Βεβαίως, ο πατριωτισμός, η εθνικοφροσύνη και η εθνική υπερηφάνεια συνιστούν έννοιες που με μεγάλη ευκολία τις μονοπωλεί οποιοσδήποτε στη χώρα μας, μια χώρα που έχει μεγαλύτερη σημασία το «φαίνεσθαι» από το «είναι».

Είμαστε με άλλα λόγια μία χώρα όπου οι συμβολισμοί προσλαμβάνουν μεγαλύτερη σημασία από την ουσία.
Προφανώς αυτή η προσήλωση σε συμβολισμούς τροφοδοτεί την εθνική μας υπερηφάνεια που, τις περισσότερες φορές καταρρακώνεται εξ αιτίας των διεθνών μας «επιδόσεων» και της πρωτιάς που καταλαμβάνουμε συνήθως, ως κράτος, σε κατάπτυστους τομείς. Θα πρόσθετα ότι η αγκίστρωση σε συμβολισμούς είναι και η φυσιολογική κατάληξη μετά την απώλεια της ουσίας που συνήθως μας διαφεύγει.
Παράδειγμα ουσίας που ξεχάσαμε είναι η αντανακλαστική αντίδρασή μας, όταν, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας τέθηκε θέμα χρησιμοποίησης του ονόματος Μακεδονία από το νεοσύστατο κράτος. Υπήρξε δε αντανακλαστική, διότι είχε προηγηθεί μία πολυετής καθυστέρηση στην αντίδραση.
Τι εννοώ; Μα, η συγκεκριμένη περιοχή έφερε το όνομα αυτό ως γεωγραφικό προσδιορισμό, όλα αυτά τα χρόνια της κυριαρχίας του Τίτο. Και αν ανοίξει κανείς το προπολεμικό λεξικό της «Πρωίας», αυτή την ονομασία θα δει στους χάρτες της εποχής εκείνης. Γιατί δεν είχαμε εγείρει θέμα επί σειράν ετών; Επειδή τα Σκόπια ήταν τότε (με την ονομασία Μακεδονία) η επαρχία μιας Ομοσπονδίας, παρ’ όλο που ο Τίτο χρησιμοποιούσε την ονομασία αυτή με συγκεκριμένο νόημα; Ή επειδή θεωρούσαμε ισχυρό τον Τίτο και φοβόμαστε; Ή μήπως υπήρχε κάποια συμφωνία με τον Τίτο και είχαμε ησυχάσει πιστεύοντας ότι ο Τίτο είναι …βιονικός και ουδέποτε θα πέθαινε;
Σε παλαιότερη δημοσκόπηση (GPO), ενώ η συντριπτική πλειοψηφία (82,3%) συνιστούσε να ασκήσει βέτο η ελληνική κυβέρνηση (όπως και τελικώς έγινε) ώστε να αποτραπεί η ένταξη των Σκοπίων σε διεθνείς Οργανισμούς (με το όνομα Μακεδονία), εν τούτοις ο κόσμος είναι μοιρασμένος όταν ερωτάτο αν θα επηρεάσει την ψήφο του οποιαδήποτε αρνητική (για τα ελληνικά συμφέροντα) εξέλιξη στο θέμα των Σκοπίων. Και μάλιστα με οριακή υπεροχή εκείνων που έλεγαν ότι δεν επρόκειτο να τους επηρεάσει!
Γεννάται όμως και το εξής ερώτημα. Πως οι πολίτες συμφωνούν με το μείζον προνόμιο του βέτο -και επιπλέον να θεωρούν κατά συντριπτική πλειοψηφία «πολύ και αρκετά» σημαντικό το θέμα της ονομασίας- και, από την άλλη, με εξαιρετικά μεγάλη πλειοψηφία (66,7%) να ΜΗ θεωρούν μείζονα εθνικό λόγο τις εξελίξεις στην ονομασία για να γίνουν εκλογές!! Διότι αυτό προέκυπτε από τις απαντήσεις των ερωτηθέντων, στις σχετικές ερωτήσεις!
Η απάντηση στις αντιφάσεις αυτές υπάρχει σε δύο λέξεις: Σύγχυση και αποπροσανατολισμός. Αυτό επέτυχε, διαχρονικώς, η ελληνική πολιτική στο συγκεκριμένο θέμα, επειδή τη δέσμευαν εσωτερικοί λόγοι. Τώρα μιλάμε πάλι για το όνομα, από την αρχή. Και το μόνο αποτέλεσμα είναι ότι διαψεύστηκε ο κ. Μητσοτάκης που είχε πει ότι «σε δέκα χρόνια ούτε που θα θυμόμαστε το όνομα».
Η ουσία είναι ότι είναι αμφίβολο αν θα σώσουμε το εθνικό μας γόητρο σε κάτι που εμείς το αναγάγαμε σε γόητρο. Και αν το σώσουμε, θα έχουμε χάσει τη διεθνή μας αξιοπιστία, καθώς, όπως και σε τόσα άλλα ζητήματα, οι ξένοι δεν θα μπορούν να κατανοήσουν γιατί προσπαθούμε να αποτρέψουμε καθυστερημένα εξελίξεις που τις αφήσαμε να δημιουργηθούν, ως καλοί Επιμηθείς και πάντα μετά Χριστόν προφήτες.
ΝΙΚΟΣ ΣΙΜΟΣ

Τρίτη 10 Ιουνίου 2008

Zητούν ...αλλαγή του ελληνικού αλφαβήτου!


Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση, που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.
Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.
Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως 'τροφή για σκέψη' τα εξής:
1. Να καταργηθούν τα γράμματα 'η' και 'υ' και να αντικατασταθούν από το γράμμα 'ι'.
2. Να καταργηθεί το γράμμα 'ω' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'ο'.
3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούνως εξής:
'αι'---'ε',
'ει'---'ι',
'οι---ι',
'υι'---ι',
'αυ'---'αβ',
'ευ'--->'εβ'
4. Να καταργηθεί η χρήση του 'γγ' και να αντικατασταθεί από το 'γκ'.
5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα 'ς' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'σ'.
Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ο ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα (α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ,λ, μ, ν , ξ , ο , π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το 'ου').
Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας'.
Kiki X.
φουστανΕΛΛΑΣ [Ν.Σ] : Ο Κύπριος Ευρωβουλευτής κ. Μάριος Ματσάκης καλό θα είναι να σταματήσει να ασχολείται με την ελληνική γλώσσα και την απλοποίησή της.
Δεν αρκεί που έχουμε φτάσει στο σημείο τα σημερινά παιδιά να χρησιμοποιούν όλες κι όλες 1.000 λέξεις, πρέπει να δημιουργήσουμε και τις τεχνικές συνθήκες για να συνεννοούνται με νοήματα;
Η γλώσσα είναι συστατικό της εθνικής συνείδησης κάθε λαού. Μέχρι και οι Σκοπιανοί δημιούργησαν τεχνητή γλώσσα για να μας πείσουν ότι είναι «Μακεδόνες»(!) κι εμείς θα την απλοποιήσουμε ακόμη περισσότερο, με το επιχείρημα μάλιστα ότι θα διευκολυνθούν ορισμένα ...δυσλεξικά άτομα;
Βεβαίως δεν θα περίμενα, εγώ προσωπικώς, σοβαρότερη πρόταση από τον κ. Ματσάκη, ο οποίος, προφανώς επειδή δεν είχε δουλειά να κάνει, στις 16 Μαίου τρέχοντος έτους, κατέθεσε ερώτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητώντας να εντατικοποιηθούν οι έρευνες για τα...UFO!!!

Τέσσερις γάμοι και μία ...νηστεία


Νέο …εθνικό θέμα μας προέκυψε. Των γάμων μεταξύ ομοφύλων ατόμων. Που θα μπορούσε να λέγεται και γάμος της ομο-φίλης ή της ομοφυλής αν πρόκειται για δύο λευκούς ή δύο εγχρώμους.
Στην ελεύθερη κοινωνία στην οποία ζούμε, καθένας έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεται και ως προς το φύλο του. Και ως προς τον φίλο του. Τον πολύ κολλητό του. Βεβαίως, με τις ισοπεδωτικές αντιλήψεις που ισχύουν πλέον, ακόμη και η επιστήμη έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά, διότι κοντεύουμε να ξεχάσουμε τι είναι «κατά φύσιν» και τι είναι «παρά φύσιν» (αν και το δεύτερο προκαλεί, ιστορικώς και αυτομάτως, οθωμανικούς συνειρμούς, άρα ουδείς το ξεχνάει).

Το πρόβλημα γνωρίζουμε από πού ξεκινάει. Δυστυχώς αγνοούμε πού θέλουν κάποιοι να το φτάσουν. Ενδεχομένως να θέλουν να ανατραπεί η λογική αναλογία που ξέρουμε και, όπως λ.χ. οι απειροελάχιστες μειοψηφίες κυβερνούν συνήθως αυτή τη χώρα, η συντριπτική πλειοψηφία των λεγομένων ετεροφύλων να θεωρούνται, τελικώς, «παρεκκλίνοντες». Την εκδοχή αυτή, προσωπικώς την προσυπογράφω, διότι έχει μία λίαν ευεργετική προοπτική. Ότι ως «παρεκκλίνοντες», οι γάμοι μας θα είναι παράνομοι και θα αποτελούν επαρκή δικαιολογία για να αρνούμαστε σε κάθε πιεστική κυρία που θα θέλει να αποκατασταθεί δια των δεσμών (δι’ ημάς δεσμών) του γάμου.

Η στήλη εύχεται στους νυμφευθέντες εις Τήλον βίον ανθόσπαρτον και στον ρηξικέλευθο Δήμαρχο, αύξηση του…εναλλακτικού τουρισμού. Όσο για τους διαφωνούντες, με τέτοιες πρακτικές, προτείνω, σε αντίδραση, «νηστεία» τύπου Λυσιστράτης, που ενδεχομένως να έχει δύο διαφορετικά αποτελέσματα: Είτε δια της ασκητικής «νηστείας» θα αγιάσουμε και θα σώσουμε το αμαρτωλό σαρκίο μας. Είτε δια της αποχής αυτής, από τη συνεύρεση μεταξύ ετεροφύλων, θα εξωθηθούν ορισμένοι προς ομοφύλους. Tο ποσοστό τους θα ανέλθει, οι έσχατοι (σημερινοί «παρεκκλίνοντες») «έσονται πρώτοι» σε αριθμό, έτσι ώστε και οι ετεροφυλόφιλοι, ως μειοψηφία πλέον, να γίνουν «παρεκκλίνοντες» και να πληρωθεί η προφητεία: «Μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται…»!
ΝΙΚΟΣ ΣΙΜΟΣ