Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008

Εξωκοινοβουλευτικοί-αντιεξουσιαστές

Γυαλιά καρφιά τα έκαναν πάλι στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.
Αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι, προ μερικών εβδομάδων, όταν πρωτάρχισαν τα χλαπατζίμπαλα στον πανεπιστημιακό χώρο, οι εκπρόσωποι της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου, δεν τα είχαν βάλει μόνο με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αλλά και εναντίον του κράτους και της «κακούργας κοινωνίας» μπορούμε να καταλήξουμε σ’ ένα ασφαλές συμπέρασμα:
Ότι σε ορισμένα κρανία περισσεύει η ιδεολογική τρικυμία . Διότι, αφού δεν τους αρέσει το είδος του κράτους που ζουν, θα ώφειλαν να προσδιορίσουν το είδος της συντεταγμένης κοινωνίας και Πολιτείας που θέλουν. Σε τελευταία ανάλυση, αν μας έλεγαν ποιο είναι το ιδανικό πολίτευμα και κράτος που ευαγγελίζονται, ενδεχομένως να έπειθαν αρκετούς από μας και, έτσι οι οπαδοί τους να ήσαν περισσότεροι!
Για τους αντιεξουσιαστές το κράτος προφανώς εξαντλείται σε μία κυβέρνηση, στα κακά κόμματα και στην Αστυνομία. Αυτός βεβαίως είναι ένας αυθαίρετος αποκλεισμός ενός ολόκληρου λαού που συνθέτει το κράτος, στο μέτρο που, το τμήμα αυτό του λαού –και στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλο- συμμετέχει στη λειτουργία των κρατικών μηχανισμών. Κράτος, με άλλα λόγια αποτελούν και οι επίορκοι λ.χ. δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίο «λαδώνονται» για να κάνουν απλώς το χρέος τους προς τους πολίτες, αλλά και όλοι αυτοί που με το δικό τους τρόπο συμβάλουν στη διεύρυνση της διαφθοράς στην κρατική μηχανή! Περί αυτού του κρατικού φασισμού κανείς εκ των ακροαριστερών αμπελοφιλοσόφων δεν μίλησε ποτέ δημοσίως, ώστε η εξυγιαντική τους ρομφαία να μην είναι επιλεκτική και να αγγίζει μόνον ό,τι τους συμφέρει. ‘Ή μήπως δεν είναι έτσι;
H ΣΑΡΑ ΚΑΙ Η ΜΑΡΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: