Πήγα σήμερα super market, για τα απολύτως απαραίτητα, μην θαρρείτε πως κάνω υπερβολές!
Κόλλησα για ώρα, στο ράφι με τα ζυμαρικά, προσπαθώντας να διαλέξω κριθαράκι και παραζαλισμένη από τις ετικέτες, καθώς έστριψα το καροτσάκι μου προς τα προσωπικά είδη υγιεινής, σκόνταψα πάνω σε ένα -κακόγουστο- σταντ με βιβλία. Έσκυψα να τα μαζέψω -συνοδεία σχετικού σιχτιριάσματος- και διαπίστωσα ότι μεταξύ άλλων, υπήρχαν βιβλία της Σώτης Τριανταφύλλου και του Αλέξη Σταμάτη και γενικά ευπώλητων τίτλων.
Ωραία, θα μου πείτε, και γιατί μας το λες; Μα γιατί θέλω να γκρινιάξω (να κάμω φαωμάρα κοινώς) και βρήκα βήμα!
Γιατί δεν μου αρέσει να βλέπω βιβλία να πουλιούνται με την ίδια τεχνική μάρκετινγκ που πουλιέται και το ρεξόνα για τις μασχάλες ή το κριθαροκούλουρο από την Κρήτη. Και μη μου πείτε, σας παρακαλώ, πως τροφές είναι όλα! Ούτε πως το θέμα είναι να αγοράζει ο κόσμος βιβλία! Δεν το δέχομαι!
Η κάθε Χ κυρία και ο κάθε Ψ κύριος, που θέλουν να αγοράσουν βιβλίο, θα πάνε στο βιβλιοπωλείο να το πάρουν ή θα το παραγγείλουν από το διαδίκτυο, πλέον. Δεν θα το ψωνίσουν από το super market όπως ψωνίζουν μαϊντανό και σκοροκτόνο. Άσε που υπάρχει κι ο κίνδυνος, να πάρει μυρωδιά το βιβλίο κι όπως το διαβάζει κανείς, να του μυρίζει νωπό κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής...
Ωραία, θα μου πείτε, και γιατί μας το λες; Μα γιατί θέλω να γκρινιάξω (να κάμω φαωμάρα κοινώς) και βρήκα βήμα!
Γιατί δεν μου αρέσει να βλέπω βιβλία να πουλιούνται με την ίδια τεχνική μάρκετινγκ που πουλιέται και το ρεξόνα για τις μασχάλες ή το κριθαροκούλουρο από την Κρήτη. Και μη μου πείτε, σας παρακαλώ, πως τροφές είναι όλα! Ούτε πως το θέμα είναι να αγοράζει ο κόσμος βιβλία! Δεν το δέχομαι!
Η κάθε Χ κυρία και ο κάθε Ψ κύριος, που θέλουν να αγοράσουν βιβλίο, θα πάνε στο βιβλιοπωλείο να το πάρουν ή θα το παραγγείλουν από το διαδίκτυο, πλέον. Δεν θα το ψωνίσουν από το super market όπως ψωνίζουν μαϊντανό και σκοροκτόνο. Άσε που υπάρχει κι ο κίνδυνος, να πάρει μυρωδιά το βιβλίο κι όπως το διαβάζει κανείς, να του μυρίζει νωπό κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής...
Και αν κρίνω από τα βιβλία που είδα εγώ στο συγκεκριμένο μαγαζί, δεν πιστεύω να έχουν και μεγάλη "κίνηση" αφού στο σύνολό τους, ήταν τίτλοι που έχουν εκδοθεί πριν ένα χρόνο (π.χ. τα Κινέζικα Κουτιά, της Σώτης Τριανταφύλλου).
Και άντε πες ότι στην γενικότερη καταναλωτική μανία της, η μέση Ελληνίδα νοικοκυρά -σαν κι εμένα δηλαδή- αγοράζει ένα βιβλίο, για να το διαβάσει στη παραλία, από αυτήν περιμένει ο κάθε εκδοτικός να βγάλει κέρδος;;; Δεν ξέρω! Αναρωτιέμαι!
Και άντε πες ότι στην γενικότερη καταναλωτική μανία της, η μέση Ελληνίδα νοικοκυρά -σαν κι εμένα δηλαδή- αγοράζει ένα βιβλίο, για να το διαβάσει στη παραλία, από αυτήν περιμένει ο κάθε εκδοτικός να βγάλει κέρδος;;; Δεν ξέρω! Αναρωτιέμαι!
Και πόσα βιβλία θα αγοράσει η συγκεκριμένη από το συγκεκριμένο super market; Ένα το χρόνο; Δύο; Τρία;
Ο κόσμος δυσκολεύεται να πάρει τα απαραίτητα και το super market του έχει γίνει εφιάλτης. Όλο και περισσότεροι περνάνε ώρες, μελετώντας τις τιμές από μάρκα σε μάρκα και από μαγαζί σε μαγαζί, για να βρούνε αυτό με τη πιο συμφέρουσα τιμή. Ο μέσος Έλληνας, μπαίνει να ψωνίσει με φόβο και άγχος. Πως θα ψωνίσει βιβλίο; Πολλοί είναι αυτοί που ψάχνουν στα σκουπίδια κάθε βράδυ, έξω από τα μαγαζιά τροφίμων, για μια ντομάτα -ελαφρώς χαλασμένη- ή μισό ματσάκι σέλινο, αυτούς πως θα τους "πιάσουν" τα τζιμάνια του marketing; Θα βάλουνε κανέναν αυτόματο πωλητή δίπλα στους κάδους απορριμάτων; Να πουλάει το βιβλίο σε τεύχη των 10 σελίδων, ίσως; Μόνο με 1 ευρώ! Στα δέκα τεύχη, το δέσιμο δώρο από τον εκδοτικό! Όπως γινόταν κάποτε με τεύχη που είχαν ένθετα οι εφημερίδες.
Όμως να μην τα πολυγράφω... Το κάθε προϊόν, είτε πνευματικό είτε υλικό είτε, είτε, θα πρέπει να έχει και τη θέση που του αρμόζει, πιστεύω. Για φανταστείτε μέσα στα βιβλιοπωλεία, να βρεθεί κι ένας πάγκος μαναβικής ή -ακόμα καλύτερα- ένα ράφι με χαρτιά υγείας.
Ο κόσμος δυσκολεύεται να πάρει τα απαραίτητα και το super market του έχει γίνει εφιάλτης. Όλο και περισσότεροι περνάνε ώρες, μελετώντας τις τιμές από μάρκα σε μάρκα και από μαγαζί σε μαγαζί, για να βρούνε αυτό με τη πιο συμφέρουσα τιμή. Ο μέσος Έλληνας, μπαίνει να ψωνίσει με φόβο και άγχος. Πως θα ψωνίσει βιβλίο; Πολλοί είναι αυτοί που ψάχνουν στα σκουπίδια κάθε βράδυ, έξω από τα μαγαζιά τροφίμων, για μια ντομάτα -ελαφρώς χαλασμένη- ή μισό ματσάκι σέλινο, αυτούς πως θα τους "πιάσουν" τα τζιμάνια του marketing; Θα βάλουνε κανέναν αυτόματο πωλητή δίπλα στους κάδους απορριμάτων; Να πουλάει το βιβλίο σε τεύχη των 10 σελίδων, ίσως; Μόνο με 1 ευρώ! Στα δέκα τεύχη, το δέσιμο δώρο από τον εκδοτικό! Όπως γινόταν κάποτε με τεύχη που είχαν ένθετα οι εφημερίδες.
Όμως να μην τα πολυγράφω... Το κάθε προϊόν, είτε πνευματικό είτε υλικό είτε, είτε, θα πρέπει να έχει και τη θέση που του αρμόζει, πιστεύω. Για φανταστείτε μέσα στα βιβλιοπωλεία, να βρεθεί κι ένας πάγκος μαναβικής ή -ακόμα καλύτερα- ένα ράφι με χαρτιά υγείας.
Με την ίδια λογική, χαρτί και το βιβλίο, χαρτί και το κωλόχαρτο...
DANA SEMITECOLO

8 σχόλια:
και σκέψου Dana να πρέπει να μπουκοτάρουμε τα βιβλία του Φερνάντο Πεσόα που έχουν πάνω από 15 €.
όσο για το πάγκο μαναβικής μπορεί να μη τον δούμε στα βιβλιοπωλεία, στα κοσμηματοπωλεία όμως τον βλέπω να μπαίνει σύντομα. 7,80 είδα σήμερα το κεράσι στη γειτονιά μου. Μια περιουσία δηλαδή το τελάρο, εκτεθειμένο στο πεζοδρόμειο χωρίς σεκιούριτι χωρίς κάμερες τίποτα...
@ ΧΩΡΑΙΤΗΣ: Υπάρχει και άλλη λύση "΄Οπου ακούμε ακριβά κεράσια να κρατάμε και μικρά καλάθια" ή και καθόλου!
Εξαιρετικό της Dana για το βιβλίο και το supermarket, ιδιαιτέρως δε η συλλογιστική ότι χαρτί το βιβλίο χαρτί και το κωλόχαρτο. Συμφωνώ απολύτως! Εσείς οι Ζακυνθινοί, τυχαίως κυκλοφορείτε ..ελεύθεροι και χωρίς ζουρλομανδύα!
@Νίκος Αμοργινός: Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και χαίρομαι που συμφωνούμε.
Όμως, είστε σίγουρος πως δεν "ποστάρω" μέσα από κάποιο Ίδρυμα;
@Χωραΐτης: A propos, τέλειωσε το μποϋκοτάζ του γάλακτος; Μπορώ να κόψω την κατανάλωση φέτας και να επιστρέψω στο βιολογικό χαμηλών λιπαρών; Δεν με χωράνε οι πόρτες πια!
Για την ακρίβεια και τα κεράσια σε τιμή ρουμπινιού, έχω αναφερθεί ήδη σε σχετικό μου ποστ (τουτέστιν διαβάστε με να γίνω φίρμα), όπως γνωρίζεις.
Για το θέμα ασφάλειας υπάρχουν δύο απόψεις. Η μία λέει πως είναι τόσο ακριβά ώστε ο άλλος δεν μπαίνει στη λογική, ούτε καν να τα κλέψει και η άλλη λέει, πως έχουν εμφυτευμένο τσιπάκι το οποίο αφαιρείται με ειδική συσκευή, μόνο στο ταμείο.
Έτσι και το φας, ενώ έχει ακόμα το τσιπάκι πάνω του, παθαίνεις ένα πράμα που το λένε κλεπτική δηλητηρίαση κι αρχίζεις και βγάνεις αφρούς από το στόμα, ενώ το χρώμα σου, γίνεται φωσφορούχο λαχανί κι έτσι γίνεται γνωστό τοις πάσι, πως έφαγες κλεμμένο κεράσι.
Αντέχεις τον κοινωνικό χλευασμό;
Είμαι σίγουρος ότι δεν ποστάρετε από Ίδρυμα. Θα το είχα καταλάβει διότι εν μέρει κι εγώ ...Ιδρυματικός είμαι αλλά το κρύβω επιμελώς
Νίκος ο Αμοργίνος
14 Ιούνιος 2008 3:16 μμ
@Νίκος ο Αμοργίνος: Κάνετε χρυσά, που το κρύβετε, διότι υπάρχει και "το κακό το μάτι"!
Δημοσίευση σχολίου